بادبان: مهدی احمدی مدیر مسئول روزنامه «هنرمند» طی یادداشتی به نقد اقصاد هنر در ایران پرداخته است. به گزارش بادبان به نقل از روزنامه «هنرمند» بخش بزرگی از هنرمندان با ناامنی معیشتی دستوپنجه نرم میکنند و برخلاف گردش مالی بالای بازار هنر در ایران، بخش عمده منابع مالی به جای تولیدکنندگان نصیب «واسطهها، نهادها و پلتفرمهایی میشود» که به جای نقش واسطهای و تسهیلگری به بازیگر اصلی تبدیل شدهاند.
احمدی مینویسد: «هنرمند در ابتدای زنجیره ارزش قرار دارد اما در انتهای صف دریافت در آمد میایستد». نویسنده در ادامه به ذکر دلایل این نابسامانی در توزیع درآمد میان هنرمندان میپردازد. نخستین عامل نبود قرارداهای حرفهای و استاندارد است. قراردادها در بازار هنر به شدت یکطرفه هستند. حقوق مالکیت فکری به درستی اجرا نمیشود و در نتیجه خالق اثر هنری از نمایشهای متعدد اثر خود چندان سودی نمیبرد.
مشکل دیگر ابهام در معیارهای قیمتگذاری آثار هنری و تعیین دستمزد هنرمندان است. در این وضعیت «کیفیت الزاما به درآمد منجر نمیشود» و روابط غیرحرفهای و رانت عامل مؤثرتری است. سیاستگذاری فرهنگی نیز مانع دیگری است. حمایتهای دولتی «اغلب مقطعی، غیرشفاف و وابسته به سلیقه» است. در نتیجه جامعه هنری دو پاره شده است: «گروهی که به منابع دسترسی دارند و گروهی که به حاشیه رانده شدهاند».
به نظر نویسنده عامل دیگر نبود نهادهای صنفی قدرتمند است. هنرمند که در این آشفته بازار تنها مانده است از قدرت چانهزنی در برابر نهادهای بزرگ برخوردار نیست. در نبود تشکلهای مستقل، مسائلی مانند کف دستمزد، بیمه، بازنشستگی و امنیت شغلی بلاتکلیف مانده است. بنابراین جای تعجب نیست که «سلیقه عمومی دچار اعوجاج شده» و جامعه هنری نیز ناگزیر «محافظهکارتر، شتابزدهتر و کمریسکتر» کار میکند.
🔥 ممکن است این مطلب نیز برای شما جالب باشد: 👈ارزش آثار هنری چگونه تعیین میشود
