عاطفه شمس دبیر تحریریه پیشین روزنامه شهروند در یادداشتی که باشگاه روزنامهنگاران منتشر کرده، نوشت:
«تعطیلی یک رسانه نباید بیاهمیت تلقی شود، نه از سوی دولت، نه نهاد صاحبامتیاز آن و نه ساختارهایی که مسئولیت حمایت از روزنامهنگاران و نهادهای رسانهای را بر عهده دارند. با این حال، تعطیلی روزنامه شهروند، نه صدایی از کسی درآورد و نه پرسشی جدی برانگیخت. نه معاونت مطبوعاتی توضیحی خواست، نه شورای اطلاعرسانی واکنشی نشان داد و نه جمعیت هلالاحمر که سالها پرچم این رسانه را در دست داشت، مسئولیتی نسبت به سرنوشت آن احساس کرد.
از مجموعهای حرف میزنم که با بیش از یک دهه فعالیت حرفهای مستمر توانسته بود در دورههایی، بخشی از استانداردهای روزنامهنگاری اجتماعی را ارتقا دهد. تحریریهای که دهها خبرنگار، طراح، صفحهآرا و… زندگی حرفهای خود را در آن بنا کرده بودند اما خاموشی آن چنان بیسروصدا رقم خورد که گویی اساسا هیچ چیزی از دست نرفته است.
سؤال اینجاست؛ در ساختار رسانهای کشور، بیکاری ناگهانی دهها نفر چقدر اهمیت دارد؟ آن هم درست در میانه جنگ ۱۲ روزه، زمانی که رسانهها در خط مقدم روایت و تحلیل قرار داشتند و «شهروند» نیز با وجود فشارها و تنگناها همچنان در حال انجام مسئولیت حرفهای خود بود. آیا نباید دستکم در سطحی نمادین، مسئولان حوزه اطلاعرسانی نسبت به این اتفاق واکنش نشان میدادند؟
در این میان، جای یک پرسش مهم دیگر خالیست؛ آیا راهی جز تعطیلی وجود نداشت؟ پاسخ روشن است؛ میشد با تدبیر و شجاعت از مسیر اصلاح عبور کرد. میشد با اخلالگرانی که بهجای کار حرفهای به حاشیهسازی و تضعیف رسانه مشغول بودند، برخورد کرد. میشد کارکرد روزنامه را متناسب با شرایط جدید بازتعریف کرد و با اکثریت دلسوز و حرفهای پیش رفت نه با اقلیتی که از مدتها پیش کمر به نابودی آن بسته بودند. بارها نیز تأکید کردیم که مسیر اصلاح ممکن است و از در تعامل وارد شدیم اما پاسخی نشنیدیم. درنهایت هم مسیر آسانتر انتخاب شد؛ تعطیلی.
از سوی دیگر، جمعیت هلالاحمر که خود را نهاد خدمتگزار و عامالمنفعه میداند، چه مسئولیتی در قبال این تعطیلی آن هم در بحبوحه جنگ پذیرفت؟ آیا روا بود چنین پایان تلخی برای روزنامهای که سالها بازتابدهنده فعالیتهای همین نهاد بود، اینقدر آسان و بیتوضیح رقم بخورد؟ آیا هیچ سازوکار شفاف و پاسخگویی برای تصمیمی با این سطح از پیامدهای انسانی و حرفهای وجود ندارد؟
این اتفاق نشانه یک بیتفاوتی فراگیر است. وقتی حذف یک رسانه و بیکاری دهها نفر واکنشبرانگیز نیست، تعطیلیهای بعدی نه دور از انتظار، که حتمی خواهند بود».
🔥 ممکن است این مطلب نیز برای شما جالب باشد: 👈محمد قوچانی و آرزوی روزنامهنگاری تلویزیونی
