چند روز پیش، روزنامه فرانسوی «لوموند» در گزارشی مفصل به وضعیت اپوزیسیون ایرانی خارج از کشور پرداخت؛ گزارشی که در آن، رضا پهلوی بهعنوان فردی توصیف شده که نیم قرن است از ایران دور مانده و در رؤیای بازگشت به تخت سلطنت میسوزد. اما آنچه به گزارش جنجالی لوموند ابعاد تازهای داده، ادعای برخی کاربران است که نویسندهی این یادداشت را غزل گلشیری فرزند نویسنده مشهور، هوشنگ گلشیری معرفی کردهاند.
به گزارش برترینها، در بخشهایی از این گزارش، لوموند با نگاهی تحلیلی پرسیده است که آیا خاطره دوران پهلوی در سایه جمهوری اسلامی کمرنگ شده و آیا مردم ایران، استبداد و سرکوب آن دوران را از یاد بردهاند؟ این روزنامه در ادامه تأکید کرده که هیچ دادهی معتبر و مستقلی از میزان محبوبیت واقعی رضا پهلوی در داخل کشور وجود ندارد. در عوض، هواداران او آمار بازدید و لایک شبکههای اجتماعی را نشانه حمایت گسترده از او میدانند؛ معیاری که به نوشته لوموند، در عصر دیپفیک، کمپینهای هدایتشده و رباتهای اینترنتی، چندان قابل اعتماد نیست. در بخش دیگری از این گزارش آمده که برخی دیپلماتهای اروپایی بهویژه در فرانسه رضا پهلوی را مهرهای در یک «بازی اطلاعاتی اسرائیلی» برای بیثباتسازی تهران توصیف کردهاند. اشارهای هم شده به دیدارهای او با مقامات اسرائیلی در سالهای اخیر و محدود شدن ارتباطاتش در اروپا به چند نماینده پارلمان فرانسه. لوموند همچنین از رفتار برخی نزدیکان پهلوی، از جمله دفاع مشاورش از مجازات اعدام و فعالیتهای سایبری علیه منتقدان خبر داده و نوشته که این اقدامات، حتی بخشی از هواداران سلطنتطلب را نیز شوکه کرده است.
همانطور که در مقدمه گفتیم، غزل گلشیری، خبرنگار ایرانیِ روزنامه لوموند و فرزند هوشنگ گلشیری است. نگاهی به صفحه توییتر او نشان میدهد تمرکز محتوای فعالیتش بیش از هر چیز بر نقض حقوق بشر در کشورهای عربی مانند عربستان و امارات و انتقاد از سیاستهای آمریکا و دولت دونالد ترامپ است. او در سالهای گذشته، بهویژه در دوره مذاکرات هستهای، در دفاع از مواضع دولت حسن روحانی و محمدجواد ظریف نیز فعال بوده و بارها از تحریمهای اقتصادی علیه ایران بهعنوان «سلاحی علیه مردم» یاد کرده است. همین جهتگیریها باعث شده برخی ناظران، غزل گلشیری را ادامهدهنده نوعی نگاه چپگرای منتقد بدانند؛ نگاهی که پیشتر در آثار و رفتار پدرش دیده میشد. با این تفاوت که قلم او دیگر در فضای ادبی نمیچرخد، بلکه در رسانههای بینالمللی و حوزهی سیاست بازتاب یافته است. به وضوح میتوان ردی روشن میان نوشتههای پدر و مواضع دختر دید؛ دو نسل از یک خانواده که هر دو، هرچند در دو میدان متفاوت، بر مسیر واحدی حرکت کردهاند.
🔥 ممکن است این مطلب نیز برای شما جالب باشد: 👈خانمها آقایان؛ این آغاسی است که میخوانَد
