نوشهر – شهروز مومنی – شهریور سال ۱۴۰۵ هوای شهر بندری نوشهر گرم بود و مرطوب و انگار گرمی آفتاب می‌خواست همه چیز را برشته کند و بسوزاند که ناگهان دو اتفاق برای مردم نوشهر رقم خورد. دو انسان شایسته و نیک‌نام به شکلی غریب از دنیا رفتند؛ یکی در عرصه ورزش و فوتبال به نام شادروان جمشید سنگاری و دیگری فرزند کار و رنج و مشقت شهید سیامک پناهی.
جمشید در مستطیل سبز فوتبال و سیامک در دل آبی دریا جان باختند. مرگ این عزیزان در روزهای پایانی شهریور فراموش شدنی نیست. همین شد که مردم قدرشناس نوشهر در مراسم بدرقه جمشید (از بازیکنان قدیمی شموشک و ایرسوتر) به خانه ابدی و یادبود سومین روزش سنگ تمام گذاشتند تا اثبات شود قدرشناس نیکان شهر هستند و به پاس قدرشناسی درس اخلاق هم آموختند. اما شهید سیامک پناهی به گواه شهروندان نوشهر از نوجوانی فرزند کار بود و با مشقت دست و پنجه نرم می‌کرد و سرانجام پس از اخذ مدرک مهندسی در دل دریا دل به کشتی داد و مشغول به کار شد و سرانجام هم جان نازنینش را در دل دریا برای حفظ آب و خاک در کف اخلاص گذاشت و توسط موشک‌های دشمن آمریکایی مظلومانه شهید شد.
مراسم یادبود شهید پناهی هم با شکوه برگزار گردید. خانم سپیده پورشعبان از اصحاب رسانه با قرائت دکلمه‌ای زیبا در وصف شهید و امام جمعه محترم نوشهر با سخنان مفید و مختصر درباره زندگی سراسر مشقت بار و کار و تلاش شهید پناهی ادای مطلب کردند. اما آنچه در مراسم شهید پناهی مشهود و به چشم آمد عدم حضور اکثریت آذری‌های مقیم نوشهر بود. اینگونه تداعی گردید گویا شهید پناهی برای آذری‌ها گمنام بود. آذری‌های عزیز توجه داشته باشند شهید پناهی هم فرزند آذری ها بوده و از افتخارات شهر خاصه آذری‌های مقیم نوشهر خواهد بود. قطعا من‌بعد تمثال مبارک این شهید بزرگوار در تابلو افتخارات مساجد آذری های نوشهر نقش خواهد بست. لذا انتظار می‌رود از هم اکنون آذری‌های عزیز تمهیداتی اتخاذ نمایند تا مراسم اربعین این شهید بزرگوار در مسجد صاحب الزمان (عج) نوشهر به نحو احسن برگزار گردد تا دوباره ثابت شود بی‌حکمت نبوده که هئیت عزاداری آذری‌ها در مراسم تاسوعا و عاشورای امام حسین (ع) تا همیشه منظم و موقر و منسجم هستند.
🔥 ممکن است این مطلب نیز برای شما جالب باشد: 👈شهیدی متعلق به همه نوشهری‌ها
